بسم الله الرحمن الرحیم

" ‌ انا لله و انا اليه راجعون  "

با عرض تسلیت به مناسبت رحلت مرجع عالی مقام و عارف کامل عصر ما « حضرت آیت الله محمد تقی بهجت  » که خداوند مقام او را اعلی قرار دهد و همنشین بزرگان مقرب درگاه خویش قرارشان دهد ... انشاء الله تعالی  

فقدان یک چنین بزرگی آنقدر گران و سنگین است که اکنون ، هنوز در ناباوري آن مبهوتيم و دركش نمي كنيم . چقدر بايد بگذرد تا مادر گيتي فرزندي مثل ايشان را به ما هديه كند ؟ ... هرچند كه خيلي از ما قدر چنين بزرگاني را ندانستيم و نميدانيم و بودن و نبودن آنها به ظاهر در حال ما تفاوت نميكند متاءسفانه و بدبختانه ! ....

هر چند كه ايشان از دار دنياي فاني رفتند و مسافر جهان باقي شدند و ما در فراق ايشان تنها مانديم اما هنوز هم اگر لايق باشيم ميشود از مواعض و آثار گرانبهاي وجود ايشان و ديگر علما كسب فيوضات و نعمات داشت ، اگر اهل در يافت آنها باشيم .

انشاءالله كه خداوند متعال سعادت آنرا نصيب مان بفرمايند . چند نقل قول كوتاه و يادي مختصر از ايشان ، شايد كه غممان را ذره اي تسكين باشد ...

***

 آیت الله العظمی محمد بهجت فومنی در اواخر سال 1334 ه.ق. در خانواده ای دیندار و تقوا پیشه، در شهر مذهبی فومن واقع دراستان گیلان، چشم به جهان گشود. هنوز 16 ماه از عمرش نگذشته بود که مادرش را از دست داد و از اوان کودکی طعم تلخ یتیمی را چشید

... تحصیلات ابتدایی را در مکتب خانه فومن به پایان برد، و پس از آن در همان شهر به تحصیل علوم دینی ‌پرداخت. به هر حال، روح کمال جو و جان تشنه او تاب نیآ ورد و پس از طی دوران مقدماتی تحصیلات دینی در شهر فومن، به سال 1348 ه.ق. هنگامی که تقریباً 14 سال از عمر شریفش می گذشت به عراق مشرّف شد و در کربلای معلّی اقامت‌ گزید.
آیت الله بهجت پس از اتمام دوره سطح، و درک محضر استادان بزرگی چون آیات عظام: آقا سید ابوالحسن اصفهانی(ره)، آقا ضیاء عراقی(ره)، و میرزای نائینی(ره)، به حوزه گرانقدر و پر محتوای آیتِ حقّ حاج شیخ محمد حسین غروی اصفهانی (ره)، معروف به کمپانی وارد شد و در محضر آن علامه کبیر به تکمیل نظریات فقهی و اصولی خویش پرداخت، و به یاری استعداد درخشان و تأییدات الهی از تفکرات عمیق و ظریف و دقیق مرحوم علامه کمپانی، که دارای فکری سریع و جوّال و متحرک و همراه با تیز بینی بوده، بهره ها برد.  ....

با اینکه ایشان فقیهی شناخته شده اند و بیش از سی سال بود که اشتغال به تدریس خارج فقه واصول داشتند، ولی هماره از پذیرش مرجعیت سرباز زده بودند.
آقای مصباح درباره علت پذیرش مرجعیت از سوی ایشان و نیز پیرامون عدم تغییر وضعیت آیت الله بهجت بعد از مرجعیت گفته اند:
« بعد از مرجعیت منزل آایت الله بهجت هیچ تغییری نکرده است، ملاقات و پذیرایی از بازدید کنندگان در منزل امکان ندارد لذا در اعیاد و ایام سوگواری، در مسجد فاطمیه از ملاقات کنندگان پذیرایی می شود. اصولاً قبول مرجعیت ایشان به نظر من یکی از کرامات ایشان است، یعنی شرایط زندگی ایشان آن هم در سن هشتاد سالگی به هیچ وجه ایجاب نمی کرد که زیر بار چنین مسؤلیتی برود، و کسانی که با ایشان آشنایی داشتند هیچ وقت حدس نمی زدند که امکان داشته باشد آقا یک وقتی حاضر بشوند پرچم مرجعیت را به دوش بکشند و مسولیتش را قبول بکنند. و بدون شک جز احساس یک وظیفه متعین چیزی باعث نشد که ایشان این مسؤلیت را بپذیرند. و باید گفت که رفتار ایشان در این زمان با این وارستگی و پارسایی، حجت را بر دیگران تمام می کند که می شود در عین مرجعیت با سادگی زندگی کرد، بدون اینکه تغییری در لباس، خوراک، مسکن، خانه و شرایط زندگی پیش بیاید. »

تا اینکه بعد از فوت مرحوم آقای سید احمد خوانساری(ره) جلد اول و دوم کتاب «ذخیره العباد» (جامع المسائل کنونی) را به قلم خود تصحیح و در اختیار خواص گذاشتند، و پیش از فوت مرجع عالیقدر حضرت آیه الله العظمی اراکی(ره) اجازه نشر رساله عملیه خویش را دادند، سرانجام وقتی جامعه مدرسین با انتشار اطلاعیه ای هفت نفر از آن جمله حضرت آیه الله العظمی بهجت را به عنوان مرجع تقلید معرفی کرد و عده ای از علمای دیگر از جمله آیت الله مشکینی و آیت الله جوادی آملی و ... مرجعیت ایشان را اعلام کردند، به دنبال در خواستهای مصرانه و مکرر راضی شدند تا رساله عملیه ایشان در تیراژ وسیع به چاپ برسد، با این حال از نوشتن نام خویش بر روی جلد کتاب دریغ ورزیدند.

در همین ارتباط یکی از مرتبطین ایشان می گوید: ایشان پیش از در گذشت آیت الله العظمی اراکی چون مطلع شدند جامعه مدرسین نظر به معرفی ایشان را دارند پیغام دادند که راضی نیستم اسمی از بنده برده شود.

و بعد از فوت مرحوم اراکی و پیام جامعه مدرسین و اطلاع از انتشار اسمشان فرمودند: « فتاوای بنده را در اختیار کسی قرار ندهید. از ایشان توضیح خواسته شد فرمودند: صبر کنید، همه رساله خود را نشر دهند، بعدها اگر کسی ماند و از دیگران تقلید نکرد و فقط خواست از ما تقلید کند آن وقت فتاوی را منتشر کنید » چندین ماه پس از این رخداد رساله ایشان توسط بعضی از اهل لبنان به چاپ رسید...

براي تحقيق بيشتر در زندگي پربركت و آثار ايشان ميتوانيد از اين آدرس و ساير منابع استفادهء بيشتر ببريد : http://www.aviny.com/Bozorgan/bahjat/index.aspx

***

حضرت آیت الله بهجت دارای تألیفات متعددی در فقه و اصول هستند که خود برای چاپ اکثر آنها اقدام نکرده اند، و گاه به کسانی که می خواهند آنها را حتی با غیر وجوه شرعیه چاپ کنند، اجازه نمی دهند و می فرمایند: هنوز بسیاری از کتابهای علمای بزرگ سالهاست که به گونه خطی مانده است، آنها را چاپ کنید نوبت اینها دیر نشده است.

فهرست عمده تألیفات ایشان که برخی نیز با اصرار و پشتکاری برخی از شاگردانشان به چاپ رسیده، عبارتند از:

الف) کتابهای چاپ شده:

1. رساله توضیح المسائل ( فارسی و عربی )

2. مناسک حجّ
دو کتاب فوق توسط برخی از فضلا بر اساس فتاوی ایشان تألیف و پس از تأیید آقا به چاپ رسیده است.

3. وسیله النجاة
این کتاب در بردارنده نظرات فقهی ایشان در اکثر ابواب فقه است که در متن وسیله النجاه آیت الله العظمی سید ابوالحسن اصفهانی(ره) گنجانده شده و نهایتاً جلد نخست آن با تأیید ایشان به چاپ رسیده است.

4. جامع المسائل
این کتاب مجموعه حواشی ایشان بر کتاب « ذخیره العباد» استادش آیت الله العظمی محمد حسین غروی اصفهانی، و نیز تکمیل آن تا آخر فقه می باشد، که قسمتهایی از آن ابتدا با نام « ذخیره العباد» با حروفچینی نه چندان زیبا و در تعداد نسخه اندک در اختیار برخی از شاگردان و خواصّ ایشان قرار گرفت، و بعداً جلد اول از این مجموعه که قرار است در پنج مجلد به چاپ برسد، به خاطر کثرت فروع فقهی که توسط حضرت آیت الله بهجت بر اصل کتاب افزوده شده و جامعیت آن « جامعُ المسائل » نام گرفته و به همت برخی از شاگردان ایشان به چاپ رسید.

ب) تألیفات آماده چاپ و نشر:

1. جلد اول از کتاب صلوة
آیت الله بهجت در این کتاب با سبکی ویژه و تلخیص مطالب به ترتیب مباحث
« جواهر الکلام» به بیان نظریات نو و ابتکاری خویش پرداخته اند.

2. جلد اول از دوره اصول
این کتاب تقریبا" به ترتیب « کفایه الاصول» نگارش یافته است، و بارها توسط ایشان مورد مداقّه و تجدید نظر قرار گرفته، و نظریاتی نو در بسیاری از مباحث اصول را در بردارد.

3. تعلیقه بر مناسک شیخ انصاری
این کتاب در بردارنده نظرات ایشان درباره مناسک حجّ می باشد.


ج) تألیفاتی که هنوز اقدام به چاپ آنها نشده است:

1. بقیه مجلّدات دوره اصول

2. حاشیه بر مکاسب شیخ انصاری
که به ترتیب مکاسب شیخ انصاری(ره) از اول تا انجام، و پس از اتمام آن ادامه مباحثی که در مکاسب مطرح نشده بر اساس متن « شرائع الاسلام » نگارش یافته است، ایشان در این دوره از مباحث فقهی نظرات جدیدی را ارائه داده اند.

3. دوره طهارت
در این کتاب نیز آیت الله بهجت بسان دوره « کتاب الصلوة » به ترتیب مباحث
« جواهر الکلام» با تلخیص و نو آوری نظرات خویش را مطرح نموده اند.

4. بقیه مجلّدات دوره کتاب الصلوة

همچنین ایشان در تألیف سفینة البحار با مرحوم حاج شیخ عباس قمی (ره) همکاری داشته اند، و قسمت زیادی از سفینة البحار خطی، به خط ایشان نوشته شده است.

***

چند سطر از سخنان گهر بار ايشان :

***

...

هیچ کس نیست که بگوید هیچ چیز نمی دانم، [اگر بگوید] دروغ می گوید هر کسی [که] هست، غیر معصوم بعضی چیزها را میداند و بعضی چیزها را نمیداند؛ آن چیزهائی را که می داند، اگر عمل کند، آن چیزهایی را که نمی داند می فهمد.
آن چیزهایی را که می دانید، عمل کنید؛ و آن چیزهایی را که نمی دانید، از حالا توقف کنید و احتیاط کنید تا روشن شود، وقتی به آنها عمل کردی روشن می شود؛ به همان دلیلی که اینها را برای شما روشن کرد، آنهای دیگر را هم روشن می کند.

...

از خدا بخواهیم که از قرآن ما را جدا نکند، همچنین از خدا بخواهیم ما را از عترت جدا نکند که عترت با قرآن است و قرآن هم با عترت است، اگر کسی یکی از این دو تا را ندارد هیچ کدام را ندارد.
ملتفت باشیم دروغ به ما نگویند و دروغ خودشان را به ما نفروشند! از مردم دنیا، دروغ را نخریم!

...

آیا می شود ما با خدا نباشیم، خدا یار ما باشد در هر جزئی و کلی، در امور داخله و در امور خارجیه؛ پس هیچ چاره ای از بلیّات دنیویه و اخرویه، داخلیه و خارجیه نیست مگر خدائی بودن و با خدا بودن و با خداییها معیت داشتن و تبعیت داشتن.
ما اگر از انبیاء و اوصیاء دور شدیم، گرگهای داخل و خارج، بلا فاصله ما را می خورند.
ما اگر خدا ترس بودیم، از ما می ترسیدند کسانی که اصلاً نمی شناسند ما کی هستیم، چه کاره هستیم؛ می ترسند کاری بکنند که ما بر آنها غضبناک بشویم، چرا؟ چون دیگر غضب ما غضب خداست، اگر با خدا هستیم.

...

آقایانی که طالب مواعظ هستند، از ایشان سؤال می شود: آیا به مواعظی که تا حال شنیده اید، عمل کرده اید، یا نه؟
آیا می دانید که: « هر که عمل کرد به معلومات خودش، خداوند مجهولات او را معلوم می فرماید. »؟
آیا اگر عمل به معلومات - اختیاراً ـ ننماید، شایسته است توقع زیادتی معلومات؟
آیا باید دعوت به حق، از طریق لسان باشد؟ آیا نفرموده: « با اعمال خودتان، دعوت به حق بنماید »؟
آیا طریق تعلیم را باید یاد بدهیم، یا آنکه یاد بگیریم؟
آیا جواب این سؤالها از قرآن کریم:
( والذین جاهدوا فینا لنهدینهم سبلنا )، و از کلام معصوم:« من عمل بما علم، ورثه الله علم ما لم یعلم » و « من عمل بما علم، کفی ما لم یعلم »، [ روشن نمی شود؟]
خداوند توفیق مرحمت فرماید که آنچه را می دانیم، زیر پا نگذاریم و در آنچه نمی دانیم، توقف و احتیاط نمائیم تا معلوم شود.
نباشیم از آنها که گفته اند:

پی مصلحت  مجلس  آراستند

    نشستند و گفتند و برخاستند! ....

***

با درود و سلام خدمت دوستان و مهمانان عزيز و بزرگوار ...

 اين روزها تب انتخابات رياست جمهوري سرزمين ما ايران داغ است و هر روز داغ تر و داغ تر ميشود .

از آنجا كه اين مسئله يكي از مهمترين و تاثير گذارترين انتخابهاي پيش روي ما در ساليان اخير است ( و به حتم در جريان حساسيت زماني آن هستيد ...) لازم دانستم چند كلمه اي با بيننده گان و خواننده گان و محترم اين صفحه اظهار و همچنين تبادل نظر كنم .

از نمايشهاي جالب ثبت نام چند هزار نفر آدم بيكار و رؤيا پرداز كه بگذريم ، ... همه ميدانيم كه چند چهرهء مشهور از رجال سياسي كشور در اين انتخابات با هم رقابت دارند ، و از ميان ايشان به نظر بنده و بسياري از دوستان ديگر تنها رقابت جدي مورد انتظار را بايستي در ميان « دكتر احمدي نژاد » و « مهندس مير حسين موسوي » شاهد باشيم .   ( البته اگر در اين روزهاي باقي مانده اتفاق غير منتظره اي را شاهد نباشيم ... )

 جناب آقاي احمدي نژاد در دوره چهارسالهء رياست جمهوري شان يكي از پرفراز و نشيب ترين  دوران سياسي  را پديد آوردند و خود تبديل به يكي از بحث انگيز ترين چهره هاي جهاني شدند .

اما در آنسو آقاي مهندس موسوي پس از سالها سكوت و انزوا ، در پي اصرار «  سيد اصلاحات ايران »  به صحنه آمده اند . با يادگاري به نسبه خوشنام ، از سالهاي  نخست وزيري دوران حساس و ملتهب جنگ تحميلي ...

اما مهمترين وجوه انديشه و  نمايه ء كاردكرد  اين دو نفر  ( و يا لااقل آنچه كه در ظاهر امر نشان ميدهند ) چيست ؟

اين امر ميتواند راهبردي در جهت انتخاب بهينهء ما در خرداد ماه سال جاري باشد تا سكاندار چهار سال آتي  كشتي كشور اسلامي مان ايران را در اقيانوس نا آرام زمانهء  امروز انتخاب كنيم .

۱.

  دكتر احمدي نژاد

 با وعده هاي بزرگ و آرماني چندي پا به قله هاي عرصه سياست ايران گذاشتند و پس از چندي معلوم شد تحقق آن آرمانها بسيار صعب تر از وعده دادن آنهاست . البته تلاشهاي ايشان در برخي از زمينه ها و تحقق نسبي آن شعارها را نمي توان ناديده گرفت .

توجه به قشر زير دست جامعه  ، و شهرستانها و مناطق دور از مركز ، امري كه سالها در محاق فراموشي فرو رفته بود و با رويكرد ديگرگونهء دكتر احمدي نژاد دوباره به سياههء وظايف دولتمردان كشور برگردانيده شد ، هر چند در سطح و ناكافي ( به دليل برخي از وجوه  تبليغاتي آن  و غلبهء آن وجه  بر سويهء كاربردي   آن عملكرد مثبت  ) اما به هر طريق آغازي بود دوباره بر زنده شدن ارزشهاي اصيل و انقلابي مردم .

از نقطه نظر رويكرد داخلي عملكرد احمدي نژاد ، آغاز مبارزه با مفاسد اقتصادي نيز نقطه اي مثبت به شمار مي آيد هر چند در آنجا نيز ، ترسها و چالشهاي  صعب ! و به ظاهر ناگذشتني !!  مانع از اجراي همه جانبهء آن و تحقق شعارها و وعده هاي ايشان پيش از انتخاب شد و ما همچنان در آرزوي قطع يد باندهاي مافيا گونهء اقتصادي مانديم ، كه كماكان مملو از  پول نفتي ست كه قرار بود بر سر سفرهء محقر ما باشد !

 اما در طرف ديگر ، عملكرد ايشان در صحنه هاي بين المللي و خارجي ، درست نقطهء قوت و سطر درخشان دولت ايشان در نظر ملت ايران بود . جاييكه با پايداري تاريخي و مثال زدني بر روي حفظ منافع ملي ايران در دستيابي به حق بهره مندي از انرژي صلح آميز هسته اي و حق دستيابي به فن آوريهاي  به روز و تاثير گذار – در حقيقت و به صورت كلي -  به قهرماني ملي بدل شدند و كاستي هاي دولتهاي پيشين را در اين موضع نمودار كردند .

در همين راستا ، شجاعت و بي باكي مثال زدني ايشان در مبارزه با صهيونيسم جهاني و ديكتاتوري مسلط بر جهان امروز ، ايشان را در نظر مردم آزاده جهان نيز به يك اسطوره بدل كرد . هرچند اين مطلب به مذاق بسياري در داخل كشور خوش نيامد و با مصلحت گرايي افراطي خود ( و شايد در برخي موارد مصلحت نمايي ! )   سعي در وارونه نشان دادن كل موضوع داشته و هنوز هم دارند ...

با همهء اين احوال ، در جمع بندي كلي و پر شتاب ما ، ايشان چهره اي دوگانه به نمايش گذاردند كه گاه پهلو به يك قهرمان ملي ميزنند و گاه بدل به يك معضل ساز دو آتشهء اجتماعي ميشوند ... !!

به هر حال به نظر بنده اگر بتوان از نقطه ضعفهاي اساسي دوران او مانند : تعلل در مبارزه با مفاسد اقتصادي رشد بي منطق تورم اقتصادي با برخي از تصميمات ايشان ، تا حدودي تبليغاتي كردن مبحث فقر زدايي در مناطق محروم ، برخوردهاي شديد و گاه خارج از عرف در مقابل مردم در بحث مبارزه با بي حجابي  به جاي مبارزه فرهنگي با آن ( بر خلاف وعدهء ايشان پيش از انتخابات ) ، جانبداري از برخي چهرهاي مسئله دار مثل " كردان " و " مشايي " و ... نشان دادن نقطه ضعف در اين نوع  موارد ... و ... گذشت ، ميتوان در كل دوران رياست جمهوري احجمدي نژاد را به نسبه دوراني موفق دانست و به خصوص در برخي از موارد ، مانند مباحث بين المللي آن را درخشان و تاريخي توصيف كرد

۲ .

 جناب مهندس مير حسين موسوي

از قرار معلوم مهندس مير حسين موسوي آنقدر احساس مسئوليت نموده بود كه با پيشنهاد و پيگيري « سيد محمد خاتمي » بالاخره مجاب شد تا در حقيقت به نيابت از خاتمي ، كانديداي رياست جمهوري دهمين دوره دولت جمهوري اسلامي بشود ، و از پرده نشيني چندين ساله خود بيرون بيايد .

در مورد دوران نخست وزيري مهندس در دوران جنگ سخن ها بسيار گفته اند ، اما بر آورد كلي آنها نشان از خدمات مثبت و لياقت جناب مير حسين در اداره كشور در آن زمانهء حساس در كشور را دارد .

هر چند بايستي گفت از آن دوره تا به اكنون بسياري از مناسبات سياسي و اجتماعي كشور دچار تغيير و تبديل شده است و شرايط زمان حال را نمي توان به طور كامل بر ان دوران منطبق ساخت اما به هر جهت مهندس مير حسين موسوي آشكارا يكي از توانمند ترين رجل سياسي كشور – هر چند اكنون به صورت بالقوه -  است و ميتوان براي ايشان در پايه ريزي دولتي توانا در صورت انتخاب شدن ، حساب ويژه اي باز كرد .

شايد از نقاط مثبت دولت مير حسين ، پيشاپيش بتوان به خيز برداشتن براي  تحولات فرهنگي و تمركز دولت بر راه حلهاي مسالمت آميز فرهنگي براي حل مشكلات كشور اشاره كرد( كه به حتم به خاطر نوع  اينگونه رويكرد محتاج گذر زمان و جا افتادن در طي دوره هاي زماني طولاني ست )  .

 البته واضح است كه زاويه ديد مير حسين به صورت اصولي تفاوتهايي آشكار با دولت احمدي نژاد در مواجهه با مسايل ملي و فراملي دارد .  اما آنچه كه مهم است تطابق برنامه ريزي ها و عملكرد ايشان با انتظارات ملت و مردم ايران است و گرنه ديگرگونه بودن نقطه نظرهاي هر رييس جمهور امري بديهي و واضح به نظر ميرسد

شرايط ويژهء مهندس مير حسين ، باعث شده است تا تمامي سخنان وي در روزهاي اخير مورد توجه و بررسي ويژهء موافقين و مخالفين قرار بگيرد . موضع مهندس در مورد سخنراني مشهور دكتر احمدي نژاد در كنفرانس ضد نژاد پرستي ژنو ، به صورت آشكاري باعث كاهش محبوبيت ايشان در بين مردم شد.

هرچند كه ايشان در جلسات بعدي متعدد ، سعي در ملايم كردن مواضع قبلي خود داشتند ... اما عامهء مردم ايران نياز دارند كه از اين جهت اطمينان خاطر بيشتري نسبت به مهندس روشنفكر خود داشته باشند  !

تجربه نشان داده است كه ملت ايران بر خلاف هاي و هوي آندسته از كساني كه يكسره در بوقهاي پر صداي خود ، دم از سازش كاري با قدرتهاي جهاني به خاطر فراهم آمدن رفاه ملت ميزنند !، ايستادگي و مقاومت در برابر خواسته هاي غير منطقي و نامعقول قدرتهاي ظالم بين المللي را بيشتر مي پسندند .

در واقع اكثريت مردم ما ترجيح ميدهند مردانه به مقابله با « چماق » اشرار برخيزند تا در براي ذره اي از     « هويج » خوشمزهء آنها ، كرنش نشان دهند !! و اين مطلب بسيار مهمي ست كه مهندس موسوي در ظاهر به خوبي اهميت آنرا دريافته است .

صحبتهاي اخير ايشان در اين محور كه ايشان راه پايداري در مسئلهء انرژي هسته اي را رها نخواهد كرد و يا قول ادامه دادن برخي از برنامه هاي احمدي نژاد در مقابله با استكبار جهاني و صهيونيسم بين المللي نشان از اين موضوع دارد. 

و اما با تمام اين احوال ، كدام يك از اين دو براي رياست جمهوري ما در آينده مناسب ترند ؟ 

مسلم است كه سلايق متفاوت مردم ، به وضوح در برابر يك نتيجه گيري جزمي در اين مورد مقاومت خواهد كرد ، اما نظر شخصي بنده ( يا شايد مناسب تر است عرض كنم آرزوي شخصي بنده ! ) اينست كه  

اي كاش ميشد نقاط قوت اين دو مرد سياسي كشور را با هم تلفيق كرد و نكات منفي ايشان را حذف نمود و از اين مسير يك رجل ايده آل سياسي براي رياست جمهوري ايران در دورهء حساس بعدي آفريد

 !!! 

چقدر خوب ميشد كه رييس جمهور آينده ما شجاعت و صداقت احمدي نژاد در برخورد با ضعفهاي تاريخي داخلي كشور و تضيع حقوق بين المللي ما در صحنه هاي جهاني و مبارزه با نژاد پرستي بين المللي صهيونيستها و قلد مآبي غربي ها و ... را به همراه نگاه فرهنگي وعقلاني مهندس موسوي در برخورد با چالشهاي داخلي و آرامش و تدبيرسعه صدر وي را در صحنه هاي بين المللي را – كه البته در ظاهر امر در روش ايشان با مقداري ترس و ناخالصي مخلوط خواهد بود ! – با همديگر داشت تا در فرضي محال ، كانديدايي در انتخاب پيش رو  داشتيم كه بي هيچ ترديدي  و بدون ذره اي مكث به ايشان راي ميداديم ... 

ممكن است عده اي جمع اين موضوعات را محال بدانند و آنها متضاد يكديگر بدانند كه البته عاقلان دانند كه اينگونه نيست و عقل و تدبير و تيز هوشي هر گز با ظلم ستيزي و تن ندادن به خفت و ... ضد نبوده اند و در آينده هم نيستند ...  

و البته در صورت مسئله بالا – جمع خصوصيات دو رجل سياسي ما با هم -  ايده آل گرايي موهوم و تصورات و تخيلات بي حاصل را در شرايط كنوني مانند است كه  چندان به كار ملك و تدبير نمي آيد اما شايد در اين رهگذر ما را در انتخاب نهايي به نوعي راهنما باشد  ... 

به هر حال هر چند كه ما دست آخر بايد يكي از اين دو شیوهء مملکت داری  را انتخاب نماييم اما اين موضوع سبب نمي شود تا با حسرتي طولاني در دل مدام زمزمه نكنيم كه :  ... «  اي كاش ميشد ، ای کاش ... »                                      س.ع.ن 

**********************************************

راستی این لطیفه را بشنوید به نظر من به برخی از موضاعات بالا ربطکی دارد !!! ندارد ؟؟؟

***

ملانصرالدین هر روز در بازار گدایی می کرد

  مردم با نیرنگی ، حماقت او را دست می انداختند. دو سکه ( یکی طلا و دیگری نقره ) به او نشان می دادند. اما ملا نصرالدین همیشه سکه نقره را انتخاب می کرد.

  این داستان در تمام منطقه پخش شد. هر روز، گروهی زن و مرد می آمدند و دو سکه به او نشان می دادند و ملانصرالدین همیشه سکه نقره را انتخاب می کرد.

  تا اینکه مرد مهربانی از دیدن این صحنه ناراحت شد ... در گوشه میدان به سراغش رفت و گفت:

  هر وقت دو سکه به تو نشان دادند سکه طلا را بردار. این جوری هم پول بیشتری گیرت می آید و هم دیگر دستت نمی اندازند.

  ملانصرالدین پاسخ داد:

ظاهراً حق با شماست. اما اگر سکه طلا را بردارم، دیگر پول به من نمی دهند تا ثابت کنند که من احمق تر از آنهایم.

  ***
 

  اگر کاری که می کنی هوشمندانه باشد، هیچ اشکالی ندارد که تو را احمق بدانند ....

 ************************************************************************************* !!!!!!!!!!!!!!!