دست سوی سفره ی مردم نداشت

ساده بود و سر به کار خویش داشت

مثل ما یک روح سرگردان نداشت !

هفت بار  از "قم" زیارت کرده بود ...

یک تصور هم ز شهر" رم"  نداشت !

شعر "حافظ " هم  برایش  گنگ بود

چون نصیبی از "شراب" و "خم" نداشت

گرم  بود  اما  به   آیین  خودش ...

در اجاقش شعله ای هیزم نداشت.

آخرش هم بی خیال خویش شد

"او خرش از کره گی هم دم نداشت"!

خوش به حالش زندگی را ساده  دید

انتظار " هیچ "  از   مردم  نداشت ! ...

                                                                     پیمان نعمت پور